Damloop 2014

3-in-1-blog

Inmiddels ruim een week na mijn laatste blog is er alweer zoveel gebeurd en zo weinig tijd om het allemaal op te schrijven. De Dam tot Damloop, een eerste poging tot mountainbiken en last but not least een Workshop Voeding. Ik loop dus drie blogs achter. Dat ga ik niet meer inhalen. Daarom dit alles-in-één-samenvattend-verzamel-inhaalblog.

First things first: De Damloop. De gedroomde ‘1:30 min’ werd het niet. Maar dat wist ik van tevoren eigenlijk al wel. Het werd 1:33:02. Ook een prima tijd. Ik heb weer genoten van iedere meter en vrouw en dochter waren weer trots. Wat wil een man nog meer! En volgend jaar weer een kans. De ambities voor de halve van Amsterdam zijn ook bijgesteld. Genieten wordt het nieuwe motto. Dan komt de rest vanzelf. En als het even kan niet langzamer dan vorig jaar (let op het subtiele woordgebruik ‘niet langzamer dan’ i.p.v. ‘sneller dan’). En misschien laat ik mijn horloge ook wel thuis. Of sla ik nu door?

Mooi knutselwerk van dochterlief
Mooi knutselwerk van dochterlief

Genoeg over de Damloop. Afgelopen dinsdag hadden we op het werk onze Concerndag. Concernmiddag eigenlijk, want er moet natuurlijk wel gewerkt worden. Bij de vooraankondiging had ik al gezien dat er o.a. mountainbiken (mbt-en) op het programma stond. Omdat ik al een tijdje overweeg om een mtb aan te schaffen, was dit de uitgelezen kans om het eens te proberen. Ik heb ooit een mtb gehad, maar verder dan ritjes naar de trein en naar school ben ik nooit gekomen. Ik moet erbij zeggen dat dat wel zo’n 25 jaar geleden is. Toen was mtb-en ook nog niet zo’n ding. En zo stond ik dinsdag om 13.00 uur klaar voor de workshop. In mijn hardloopkleren. Oude hardloopschoenen aan, helm op en gaan! We zaten in Recreatiegebied Spaarnwoude en dat blijkt een geweldig mtb terrein te zijn; het heeft een aantal heuvels en zelfs een speciaal mtb-parcours. Ik wist niet eens dat dat bestond. Ik heb heerlijk tussen de bomen geslalomd, steile hellingen genomen en over hele smalle bruggetjes gefietst. Ik vond het geweldig en ben om. Hebben dus, zo’n mountainbike! Naast het HIT-en een mooie aanvulling op het hardlopen, want conditie heb je er wel voor nodig! Eerst maar eens rustig oriënteren. Met bijna 2 meter en zo’n 98 kilo zal niet iedere bike geschikt zijn voor mij, maar ik heb inmiddels wel gezien dat er verschillende frame-maten zijn. Dus dat moet lukken. Er schijnt een goede winkel in Roelofarendsveen te zijn, maar andere suggesties (regio Amsterdam-Leiden, iets verder mag ook) zijn uiteraard van harte welkom.

Hardloper op de mtb
Hardloper op de mtb

En dan voeding. Al een tijdje probeer ik langzaam mijn voedingspatroon wat te verbeteren. Alhoewel ik getrouwd ben met een Portugese keukenprinses die houdt van verse groenten, altijd haar soep vers maakt en een hekel heeft aan Croma en saus uit potjes, waren er bij mijzelf toch wel wat dingen ingeslopen die voor verbetering vatbaar zijn. Elke dag boterhammen met hagelslag, teveel cappuccino (soms wel 8 op een dag), chocolade, chips, etc. Je weet eigenlijk niet wat je in je mond stopt, totdat je die etiketten eens goed bestudeert. Dé eye-opener van de afgelopen maanden was de hoeveelheid suiker die in veel producten zit. Trek voor de grap de koelkast eens open. Je schrikt je te pletter. Pakje Wicky rood: 18 gram suiker! In zo’n klein pakje! Pak eens een keukenweegschaal en meet het eens af. Bizar hoeveel dat is! Ook zoiets: pure hagelslag: 65% suiker! Vleeswaren, pizza, chips en cappuccino dus, werkelijk bijna overal zit suiker in. Dus kwam het boek ‘Zonder suiker’ in huis. Ben tot de helft gekomen. ‘Groene smoothies’; ook zo’n verhaal. Aangeschaft naar aanleiding van een artikel in een hardloopblad. Leuk boek, mooie foto’s, maar ernaar handelen ho maar…

Workshop Voeding
Workshop Voeding

Op het programma van de Concerndag stond ook een workshop ‘Voeding’. Even de website van cursusleider Esther bekeken en mijn interesse was gewekt. Alhoewel er wel verschillen zijn tussen haar en mij – zo heb ik bijvoorbeeld niet 3 kinderen op de wereld gezet- waren de ‘klachten’ herkenbaar: vaak moe, snel transpireren en soms wat vergeetachtig. Toen ik ook nog eens las dat Esther haar verhaal met de nodige humor brengt was mijn interesse gewekt. Om een lang verhaal kort te maken: De workshop was top. Humor en lekker ‘down-to-earth’. Calorieën tellen is onzin (als je maar het juiste eet), niet alles wat gezond lijkt is het ook, van groenten eet je niet gauw teveel en zondigen mag best. Met een gezond voedingspatroon kunnen voornoemde klachten als sneeuw voor de zon verdwijnen en ‘last but not least’, mijn hardloopprestaties verbeteren. Om een lang verhaal kort te maken: ‘Zonder suiker’ en ‘Groene Smoothies’ kwamen weer uit de kast. En omdat die groene smoothies (Shrek-voer volgens Esther) wel even een dingetje zijn, begin ik wat laagdrempeliger. Dus staan er nu -naast een zakje spinazie- ook aardbeien, frambozen en aalbessen in de keuken (de laatste twee had ik serieus nog nooit vers gegeten). En ik heb ananas ontdekt. Ik dacht altijd dat ik dat smerig vond, maar het is eigenlijk erg lekker! Kortom: een doorstart op het gebied van het verbeteren van mijn voedingspatroon. Nu doorzetten.

Dat was in het kort de afgelopen week. Toch even mooi 3 blogs in 1 gepropt! Beetje onsamenhangend misschien, maar alledrie toch een duidelijke link met hardlopen. En straks eerst even lekker de deur uit voor een rondje.

Geef een reactie