Help, bijna zondag!

Dat was ‘m dan. Mijn laatste rustige duurloopje voor de Dam tot Damloop van aanstaande zondag. Vrijdag en zaterdag zijn rustdagen en dan zondag: knallen! Nou ja, knallen… De afgelopen weken gingen aardig, maar nou ook weer niet zo aardig dat mijn pr aanstaande zondag op spectaculaire wijze aan flarden zal gaan. Had de voorbereiding beter gekund? Ja. Was dat ook altijd mogelijk geweest? Nee. Maar heb ik er dan binnen de mogelijkheden alles uitgehaald? Mwa…

Laat ik beginnen bij wat ik zelf het lastigst vind: het voedingspatroon. Het idee was om in de aanloop naar de Dam tot Damloop wat beter op mijn voeding te letten; minder suiker, minder vet en meer gezonde dingen. Met dat laatste bedoel ik meer fruit en al die andere gezonde dingen die ons in die hardloopblaadjes en op hardloopwebsites worden voorgeschoteld door al die lopers die wél goed bezig zijn. Zaadjes, bessen, zelfgemaakte salades en kwarkbroodjes, ze draaien er hun hand niet voor om. Ik vind het knap. Maar vooralsnog ontbreekt het mij aan de kennis en het talent. Koken en voedsel bereiden? Het is aan mij niet besteed. Ik heb er geen gevoel voor en ik vind het ook niet leuk. En ik mag mij gelukkig prijzen met een vrouw die koken als ontspanning ziet, dus de noodzaak is er ook niet. “Ga jij maar koken schat, dan zuig ik ondertussen het huis wel!” Zo gaat dat bij ons thuis. Ieder z’n talent.

Ik ben overigens wel voorzichtig begonnen met het beteren van mijn voedingspatroon. Minder suiker, minder cappuccino overdag en meer water en thee. Volgende stap is het vervangen van de boterhammen met hagelslag in de ochtend door ‘iets anders’. Ik heb me overigens ook aangemeld voor de Workshop ‘Voeding’ op onze personeelsdag dinsdag a.s. De dame in kwestie gaat ons op humoristische wijze iets bijbrengen over gezond eten. Lachen met linzen? Plezier met paprika’s? Humor met humus? Ik kan niet wachten.

IMG_3018

Dan die intervallen. Ik weet dat het goed voor me is, maar om nou te zeggen dat ik het léuk vind… Maar ik heb ze gedaan! In het weekend en ook nog door de week. Dat laatste wel min of meer gedwongen. In de 4 weken voorafgaand aan de Damloop organiseerde een collega een hardloopclinic op de maandag tussen de middag. En eenmaal aangemeld laat ik mij niet kennen natuurlijk. Ben weer eens met mijn neus op de feiten gedrukt hoe het staat met mijn uithoudingsvermogen als het aankomt op versnellinkjes. Het was goed om te doen en zeker een motivatie om vaker te intervallen. Feit blijft echter wel dat het in een groepje gewoon leuker is om te doen dan in je eentje. Wat dat betreft zou een hardloopgroepje of atletiekvereniging misschien niet eens zo’n slecht idee zijn.

En dan de High Intensity Training op de dinsdagavond. Van de laatste drie keer moest ik er twee skippen vanwege respectievelijk een ouderavond en een vergadering van de ouderraad. Sporten voorafgaand aan de ouderraad had nog gekund, maar de tijd tussen beiden was exact 15 minuten. Maar om mij nou nadampend en druipend van het zweet te nestelen tussen twee andere ouders. Dat ging hem dus niet worden. Afgelopen dinsdagavond kon ik wel gaan. Laten we het erop houden dat het een hele uitdaging was.

En nu is het ineens donderdagavond. Morgen ben ik vrij. Zal ik nog… Nee, toch maar niet. Wat kan ik nog doen? Op tijd naar bed, proberen zo gezond mogelijk te eten en geen al te gekke dingen meer doen. De hele dag in de tuin werken bijvoorbeeld, zoals ik een paar uur voor de start van de N201-Run deed.

We gaan zien wat het zondag wordt. Misschien valt het mee. En anders is er in oktober altijd nog de halve marathon van Amsterdam. Nog ruim vier weken de tijd om het allemaal anders te doen en mijn leven te beteren.

Geef een reactie